Leonardo nie produkuje samodzielnie systemu SAMP/T, ale jego radary, systemy dowodzenia i rozwiązania C-UAS są ważnym elementem włoskiej obrony powietrznej. Wyjaśniamy, czym różni się używany na Ukrainie SAMP/T od SAMP/T NG, jak działa radar KGMHP i które elementy wielowarstwowej obrony mają największe znaczenie dla Ukrainy.
Streszczenie wykonawcze
Stan analizy: 10 sierpnia 2026 r. Najważniejsze doprecyzowanie brzmi: SAMP/T i SAMP/T NG nie są systemami produkowanymi wyłącznie przez Leonardo. SAMP/T jest francusko-włoskim systemem rodziny FSAF rozwijanym przez konsorcjum Eurosam — z udziałem MBDA France, MBDA Italy i Thales. Leonardo ma natomiast bardzo ważną rolę w jego włoskiej odmianie nowej generacji: dostarcza przede wszystkim wielofunkcyjny radar Kronos Grand Mobile High Power — KGMHP, a poprzez udział kapitałowy w MBDA jest również pośrednio związane z przemysłowym zapleczem pocisków ASTER. W starszym SAMP/T używanym od 2023 r. na Ukrainie podstawowym radarem baterii jest ARABEL, a nie radar Leonardo.
W praktyce największą wartością portfolio Leonardo dla obrony powietrznej nie jest jeden „włoski Patriot”, lecz zestaw sensorów, C2 i systemów C-UAS, które mogą budować wielowarstwową architekturę: dalekiego zasięgu RAT 31DL/M, taktyczny Kronos Land, przeciwlotniczo-przeciwrakietowy KGMHP, lekki TMMR, system dowodzenia Blue Shield i modułowy system przeciwdronowy Multi-Domain Falcon Shield. Włoski SAMP/T NG wykorzystuje KGMHP jako radar baterii; z kolei system MAADS z CAMM-ER wykorzystuje radar Kronos Land.
Pod względem technicznym najmocniejszym naziemnym sensorem Leonardo w tej rodzinie jest obecnie KGMHP: radar AESA w paśmie C z modułami GaN, instrumentalnym zasięgiem co najmniej 300 km w obserwacji przestrzeni powietrznej, co najmniej 250 km w trybie obrony, pełnym pokryciem elewacji do 90°, ponad 500 śledzonymi trasami oraz możliwością naprowadzania pocisków. Radar jest umieszczony w kontenerze ISO 20 ft, może być rozwinięty przez dwóch operatorów w czasie poniżej 15 minut i integrowany z zewnętrznym C2. Na poziomie całego SAMP/T NG Eurosam podaje wykrywanie celów powyżej 350 km i zwalczanie celów aerodynamicznych powyżej 150 km; nie należy jednak utożsamiać zasięgu instrumentalnego radaru, zasięgu wykrycia określonego celu oraz zasięgu przechwycenia.
Najważniejszy czynnik zwiększający możliwości SAMP/T NG to rodzina ASTER. ASTER osiąga według MBDA prędkość do około Mach 4,5, ma aktywną radiolokacyjną głowicę naprowadzania i pionowy start zapewniający pokrycie 360°. ASTER 30 B1 zapewnia zdolność zwalczania balistycznych pocisków krótkiego zasięgu, natomiast B1NT rozszerza projektowaną zdolność na cele balistyczne średniego zasięgu, silnie manewrujące i część zagrożeń klasy hipersonicznej. Pierwsze dostawy B1NT MBDA podaje od 2027 r., dlatego na sierpień 2026 r. nie wolno traktować B1NT jako szeroko wdrożonego i bojowo sprawdzonego efektora.
Dla Ukrainy sytuacja jest szczególnie interesująca. SAMP/T został oficjalnie potwierdzony jako rozmieszczony i operacyjny na Ukrainie już w czerwcu 2023 r., z zadaniem ochrony ludności i kluczowej infrastruktury przed rosyjskimi pociskami. W lipcu 2026 r. prezydenci Ukrainy i Francji ogłosili znacznie szerszy program: Ukraina ma zostać pierwszym bojowym użytkownikiem SAMP/T NG, zamierza zamówić cztery systemy, a w harmonogramie finansowania znalazły się również pięć radarów GM400, jeden GF300 i jeden radar Kronos — bez wskazania w deklaracji jego wariantu. Pierwszy GF300 ma trafić do Ukrainy przed końcem 2026 r., a stopniowe rozmieszczanie modułów SAMP/T NG ma rozpocząć się w 2027 r. Francja zadeklarowała ponadto czasowe przekazanie dwóch starszych zestawów SAMP/T, a Francja i Włochy przyspieszenie dostaw ASTER 30 do października 2026 r. oraz zgodę na licencjonowaną produkcję ASTER 30 w Ukrainie.
Wniosek operacyjny jest więc inny niż proste „Ukraina powinna kupić więcej SAMP/T”. Najkorzystniejsza architektura to wykorzystanie Leonardo jako części sieci sensor–C2–efektor: radary dalekiego zasięgu do ostrzegania, KGMHP/SAMP/T NG jako górna warstwa przeciw najtrudniejszym celom, CAMM-ER/NASAMS/IRIS-T i podobne systemy w warstwie średniej oraz TMMR/Falcon Shield, zakłócanie, artyleryjskie systemy przeciwlotnicze i tańsze interceptory w warstwie przeciwdronowej. Taki model jest zgodny zarówno z polityką NATO IAMD, jak i z deklarowanym celem koalicji wspierającej Ukrainę: stworzeniem zintegrowanego, interoperacyjnego z NATO ukraińskiego IAMD.
Zakres i architektura przemysłowa
W analizie warto rozdzielić trzy kategorie. Pierwsza to produkty bezpośrednio projektowane i sprzedawane przez Leonardo: radary RAT 31DL/M, Kronos Land, Kronos Grand Mobile HP, TMMR, system C2 Blue Shield i system C-UAS Falcon Shield. Druga obejmuje systemy, w których Leonardo dostarcza kluczowy podsystem, lecz nie jest projektantem całości: przede wszystkim włoski SAMP/T NG z KGMHP oraz MAADS z Kronos Land. Trzecia to rozwiązania, w których wkład Leonardo jest bardziej ograniczony — przykładowo w GRIFO projektantem całości jest MBDA, radar X-TAR3D pochodzi od Rheinmetall Italia, natomiast Leonardo dostarcza IFF.
To rozróżnienie ma duże znaczenie przy analizie Ukrainy. SAMP/T działający na Ukrainie od 2023 r. nie jest baterią opartą na KGMHP. Włoskie materiały wojskowe opisujące wcześniejszą wersję SAMP/T wymieniają radar ARABEL, podczas gdy program New Generation przewiduje zastąpienie go nowym radarem — dla włoskiego wariantu właśnie KGMHP. Włoskie siły zbrojne opisują SAMP/T jako system opracowany przez Eurosam, a modernizację NG jako obejmującą nowe stanowiska dowodzenia, ASTER 30 B1NT/EC i zastąpienie ARABEL-a przez KGMHP.
W SAMP/T NG występują ponadto dwie główne narodowe konfiguracje radarowe: francuska wykorzystuje Ground Fire 300 firmy Thales, natomiast włoska KGMHP Leonardo. OCCAR potwierdza oba radary i wskazuje, że nowy Engagement Module zwiększa odporność systemu na ataki nasycające, cele manewrujące i szybkie pociski manewrujące oraz poszerza bronioną strefę przeciw zagrożeniom balistycznym.
Eurosam podaje dla SAMP/T NG strukturę obejmującą jeden radar wielofunkcyjny, jeden Engagement Module, maksymalnie sześć wyrzutni z ośmioma pociskami każda, czyli do 48 ASTER gotowych do odpalenia, oraz elementy wsparcia. Całość jest mobilna, a system może osiągnąć gotowość w czasie poniżej 30 minut. Radar może być rozwinięty w czasie poniżej 15 minut przez dwóch operatorów, natomiast stanowisko C2 baterii obsługuje zespół do czterech osób.
Istotne jest również rozróżnienie między radarem wykrywania a systemem przechwytywania. RAT 31DL/M czy TMMR mogą radykalnie zwiększyć świadomość sytuacyjną, ale same nie niszczą celów. Podobnie funkcja C-RAM radaru KGMHP lub Kronos Land oznacza zdolność wykrywania/śledzenia zagrożeń rakietowych, artyleryjskich i moździerzowych; nie oznacza automatycznie, że sam radar tworzy system przechwytujący pociski artyleryjskie. Efekt zależy od dołączonego efektora i architektury C2.
Leonardo od końca 2025 r. rozwija także koncepcję Michelangelo Security Dome — otwartą architekturę integrowanej obrony, której jednym z filarów są sensory powietrzne i przeciwrakietowe. Podczas kwalifikacyjnego strzelania włoskiego SAMP/T NG 3 grudnia 2025 r. KGMHP śledził zagrożenie i wspierał naprowadzanie ASTER do przechwycenia na największej, według Leonardo, odległości dotąd osiągniętej w lądowych próbach SAMP/T. Jest to jednak demonstracja/kwalifikacja systemu, a nie dowód statystycznej skuteczności bojowej wobec całego spektrum rosyjskich środków napadu powietrznego.
Produkty i systemy Leonardo
Poniższa tabela obejmuje najważniejsze naziemne elementy portfolio Leonardo mające bezpośrednie znaczenie dla IAMD, C-RAM i C-UAS. Parametry oznaczone jako „nieujawnione” nie zostały uzupełnione wartościami szacunkowymi — szczególnie dotyczy to maksymalnej prędkości celu, odporności na konkretne techniki zakłócania i realnego zasięgu wykrycia celu o określonym RCS.
| Produkt | Sensor / funkcja | Publicznie podany zasięg i pokrycie | Śledzenie / cele / prędkość | C2 i kierowanie ogniem | Mobilność i logistyka | Źródło |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Kronos Grand Mobile HP — KGMHP | C-band AESA, GaN; surveillance, tracking, klasyfikacja, missile guidance, BMD/C-RAM | instrumentalnie: ≥250 km tryb obrony; ≥300 km air surveillance; elewacja 90° | ≥500 tras; >30 równocześnie obsługiwanych HPT; aktualizacja 1 s dla tras zaangażowanych; maks. prędkość celu nieujawniona | może być integrowany z dowolnym C2; IFF 1/2/3A/C/S/4/5; pełni funkcję radaru kierowania/naprowadzania | ISO 20 ft; drogą, koleją, samolotem, statkiem; <15 min, 2 operatorów; opcjonalny zapasowy generator i C3 shelter | |
| Kronos Land | C-band AESA; taktyczny radar wielofunkcyjny, SHORAD/VSHORAD, C-RAM | do 250 km; elewacja do 70° surveillance i 85° tracking | do 300 tras; HPT 1 s, LPT 4 s; wykrywa m.in. szybkie pociski, niskie UAV, śmigłowce, rakiety i wystrzały artyleryjskie | 2 konsole C2; przydział celów do systemów średniego, krótkiego i bardzo krótkiego zasięgu oraz artylerii; integracja z pociskami aktywnymi i półaktywnymi | ISO 20 ft; ciężarówka, śmigłowiec, samolot, statek, kolej; 2 osoby, ok. 10 min | |
| RAT 31DL/M | L-band, obrotowy AESA; dalekie ostrzeganie, ABT/TBM | instrumentalnie 400 km; pułap celu lotniczego 30,5 km; elewacja do 60° w zadaniach ATBM | przeznaczony m.in. przeciw TBM i nalotom masowym; maks. prędkość celu nieujawniona | ASTERIX, AWCIES i interfejsy własne; IFF 1/2/3/4/C/5, ADS-B | 2 × ISO 20 ft + agregat; ok. 30 t całego zestawu; C-130/CH-47/droga; 5 osób, ok. 120 min; generator ≥24 h | |
| TMMR | C-band AESA GaN, cyfrowe beamforming; C-UAS/VSHORAD/C-RAM/gap filler | >7 km micro-UAV, >25 km współczesny myśliwiec, >20 km pojazd; elewacja 0–90° | małe, szybkie i silnie manewrujące cele; dokładny limit prędkości nieujawniony | przeznaczony do integracji z wyższymi warstwami AD | <50 kg; przenoszony przez 2 osoby; pobór <550 W; 1–4 panele, do 360° | |
| Blue Shield | C2 obrony powietrznej | nie jest radarem — agreguje dane sensorów i broni | buduje obraz sytuacji, threat evaluation, RAP, koordynację myśliwców | architektura zwirtualizowana; REAP, Link 16, Link 22, VMF; sensory, SAM, BMD, MRAD, SHORAD, VSHORAD i C-UAS | rozwiązanie skalowalne dla DPC/chmury; wymagania sprzętowe zależą od konfiguracji | |
| Multi-Domain Falcon Shield C-UAS | AESA + EO dzień/IR + laser rangefinder + pasywne RF DF + C2 | zależne od dobranych sensorów; dla konfiguracji z TMMR obowiązują parametry TMMR | UAV od małych platform po bardziej złożone; AI wspiera klasyfikację i TEWA | ASTERIX, SAPIENT, Data Link 16; integruje legacy sensors/effectors | wersje stacjonarne, mobilne, on-the-move i przenośne; MSS: TMMR + Nerio EO + C2 | |
| Kronos Power Shield | morski L/D-band fully digital AESA GaN; BMD/early warning | instrumentalnie 400 km dla ABT i 1500 km dla TBM; elewacja do 90° tracking | >1000 tras; 4 s obrót / 1 s stared | cueing dla radarów kierowania ogniem; BMD | system okrętowy, 7 t nad pokładem, chłodzenie cieczą; nie jest obecnie lądową propozycją dla Ukrainy |
KGMHP jest najważniejszym produktem w kontekście SAMP/T NG. Jego AESA wykonuje jednocześnie zadania obserwacji, śledzenia, klasyfikacji i wsparcia naprowadzania. Leonardo publikuje wskaźnik dostępności powyżej 0,999 i MTTR poniżej 45 minut, lecz są to dane producenta odnoszące się do konstrukcji/systemowej niezawodności, a nie niezależna statystyka z wojny wysokiej intensywności.
W materiałach Leonardo pojawia się dla KGMHP tryb „staring” związany z TBM i C-RAM. Firma podaje również wartość „TBM up to 1300”, ale sposób prezentacji parametru nie uzasadnia interpretowania go jako 1300 km zasięgu wykrywania. Bardziej wiarygodne jest rozdzielenie tej informacji od zasięgu instrumentalnego radaru. Włoskie Ministerstwo Obrony opisuje natomiast SAMP/T NG z KGMHP jako system mający zwalczać również cele balistyczne klasy średniego zasięgu, w tym ponad 1000 km zasięgu pocisku atakującego, autonomicznie lub dzięki zewnętrznemu cueingowi.
Kronos Land jest lżejszym funkcjonalnie rozwiązaniem dla warstwy taktycznej. Szczególnie istotna jest jego podwójna rola: radar obrony powietrznej oraz sensor C-RAM. Może wykrywać rakiety i ślady ognia artyleryjskiego, pełnić funkcję Fire Finder i Fire Director i przekazywać cele do innych efektorów. Włoski MAADS łączy Kronos Land z BMC4I Sirius firmy MBDA, wyrzutnią i pociskiem CAMM-ER.
RAT 31DL/M powinien być traktowany przede wszystkim jako element dalekiego ostrzegania i tworzenia wspólnego obrazu sytuacji. Pasmo L, zasięg instrumentalny 400 km i pułap 30,5 km czynią go sensorem klasy strategiczno-operacyjnej, ale cena za to jest logistyczna: dwa kontenery ISO, agregat, około 30 ton i około dwie godziny rozwijania przez pięć osób. Leonardo deklaruje zaawansowane ECCM, bardzo niskie listki boczne anteny i zwiększoną odporność na ECM oraz pociski przeciwradiolokacyjne, lecz szczegółowe progi odporności nie są publiczne.
Na drugim krańcu skali znajduje się TMMR. Jego zasięg wobec mikrodronu jest większy niż 7 km, a cały radar waży poniżej 50 kg i potrzebuje mniej niż 550 W. Dla Ukrainy jest to bardzo istotna klasa sensora, ponieważ wielowarstwowa obrona przed masowymi UAV wymaga licznych, tanich i rozproszonych czujników, a nie wyłącznie kilku radarów strategicznych.
Falcon Shield idzie krok dalej, integrując sensory radarowe, elektrooptyczne i pasywne RF z systemami przeciwdziałania. Leonardo przewiduje zarówno soft-kill przez zakłócanie, jak i integrację efektorów kinetycznych, dział czy systemów laserowych zależnie od konfiguracji. System może pracować w trybie wykorzystującym sensory pasywne albo pełny zestaw aktywnych sensorów. Z punktu widzenia Ukrainy szczególnie interesująca jest konfiguracja MSS obejmująca TMMR, sensor elektrooptyczny Nerio oraz C2. Nie ma jednak publicznego potwierdzenia, że Falcon Shield został przekazany Ukrainie.
Porównanie modeli i warstw obrony
Drugą tabelę warto poświęcić systemom uzbrojenia, w których Leonardo uczestniczy bezpośrednio lub pośrednio.
| System | Rola Leonardo | Efektor | Publiczny zasięg | Zdolność BMD | C2 / radar | Mobilność i znaczenie dla Ukrainy |
|---|---|---|---|---|---|---|
| SAMP/T starszej generacji | brak radaru Leonardo; udział przemysłowy pośredni | ASTER 30 B1 | dokładny aktualny zasięg konfiguracji ukraińskiej nie jest oficjalnie ujawniony w analizowanych materiałach | przeciw balistycznym pociskom krótkiego zasięgu | ARABEL + moduły C2 SAMP/T | bojowo używany w Ukrainie od 2023 r. |
| SAMP/T NG — wariant włoski | KGMHP jako radar wielofunkcyjny | ASTER 30 B1 oraz docelowo B1NT | wykrywanie systemowe >350 km; przechwycenie celów aerodynamicznych >150 km | manewrujące pociski balistyczne; B1NT rozszerza domenę na MRBM i część zagrożeń hipersonicznych | KGMHP + nowy Engagement Module | do 6 wyrzutni × 8 ASTER, <30 min; kluczowy wzorzec technologiczny dla przyszłej ukraińskiej IAMD |
| MAADS | Kronos Land | CAMM-ER | CAMM-ER >40 km | nie reklamowany jako odpowiednik SAMP/T w BMD | BMC4I Sirius + Kronos Land; dwukierunkowy datalink | mobilna warstwa SHORAD/MRAD; bardzo interesująca jako „tańsza warstwa” poniżej ASTER |
| GRIFO | Leonardo IFF, nie radar i nie główne C2 | CAMM-ER | >40 km dla pocisku | brak publicznie deklarowanej pełnej BMD klasy SAMP/T | MBDA C2 + Rheinmetall X-TAR3D + Leonardo IFF | system włoskiej armii; pokazuje możliwość integracji CAMM-ER z różnymi radarami/C2 |
Ważna jest kwestia prędkości. Publiczne materiały Leonardo nie podają jednoznacznego „maksymalnego Mach celu”, który KGMHP, Kronos Land czy RAT 31 mogą zwalczać. Podają klasy zagrożeń — TBM, szybkie pociski, cele silnie manewrujące — ale nie graniczny parametr kinematyczny. Publiczna wartość Mach 4,5 dotyczy prędkości samego pocisku ASTER, a nie maksymalnej prędkości celu.
Podobnie należy uważać na parametr wysokości. Dla RAT 31DL/M Leonardo rzeczywiście publikuje pułap celu lotniczego 30,5 km. Dla KGMHP publikuje natomiast pokrycie kątowe elewacji 90°, co nie jest tym samym co maksymalna wysokość przechwycenia. Eurosam i MBDA nie publikują kompletnej tabeli maksymalnych wysokości zwalczania wszystkich typów celów przez SAMP/T NG. Próby B1NT potwierdziły rozszerzone możliwości przechwycenia, ale nie należy z danych testowych tworzyć niepublikowanej „koperty bojowej”.
Najbardziej racjonalna architektura dla Ukrainy wygląda więc jak system warstw, a nie jedna bateria.
RAT 31DL/M + inne radary ukraińskie/NATO
KGMHP / Kronos Land / inne radary
TMMR + EO + pasywne RF
standardy i gatewaye — docelowa interoperacyjność ukraińskiego IAMD z NATO
SAMP/T / SAMP/T NG + ASTER
Priorytet: pociski balistyczne, szybkie i najbardziej niebezpieczne cele
CAMM-ER / IRIS-T / NASAMS i inne
Priorytet: samoloty, śmigłowce, pociski manewrujące, część UAV
C-UAS, SHORAD, EW, artyleria plot., tanie interceptory
Priorytet: masowe UAV i lokalna obrona punktowa
Taka koncepcja odpowiada doktrynie NATO IAMD, która zakłada połączenie sensorów, C2 i efektorów, stałą obserwację 360° oraz zdolność do szybkiego wykrywania, podejmowania decyzji i zwalczania zagrożeń od UAV po pociski manewrujące, balistyczne i hipersoniczne. NATO oficjalnie deklaruje również wsparcie w projektowaniu zintegrowanej ukraińskiej architektury IAMD i przechodzeniu do pełnej interoperacyjności z Sojuszem.
Blue Shield technicznie pasuje do tej filozofii: Leonardo pokazuje go jako C2 łączące radary, SAM, BMD, MRAD, SHORAD, VSHORAD, C-UAS, lotnictwo i wyższe centra dowodzenia. Obsługuje mechanizmy interoperacyjności takie jak Link 16, Link 22 i VMF. Nie oznacza to jednak automatycznie, że można go bezpośrednio podłączyć do każdego ukraińskiego czy postsowieckiego systemu — niezbędne są odpowiednie gatewaye, autoryzacje bezpieczeństwa, formaty danych i integracja oprogramowania.
Starszy SAMP/T był już rozwijany pod kątem lepszej interoperacyjności sieciowej: program obejmował m.in. JREAP-C i rozwiązania InfoSec. W realnym środowisku ukraińskim — gdzie współistnieją Patriot, SAMP/T, NASAMS, IRIS-T, HAWK, systemy postsowieckie i lokalne rozwiązania — właśnie integracja informacji, a nie wyłącznie zasięg pojedynczej baterii, staje się jednym z głównych mnożników efektywności.
Skuteczność, ograniczenia i odporność
Nie istnieją publiczne, wiarygodne dane pozwalające podać jedną wartość typu „SAMP/T ma 93% skuteczności”. Wynik zależy od celu, profilu lotu, liczby jednoczesnych celów, jakości danych z sensorów zewnętrznych, konfiguracji pocisku, zakłóceń, stanu załogi, liczby dostępnych interceptorów i innych warunków. Francuskie źródła rządowe stwierdzały, że SAMP/T wykazał skuteczność bojową na Ukrainie, ale szczegółowych statystyk przypisujących przechwycenia konkretnie SAMP/T nie opublikowano.
Dlatego poniższa tabela jest oceną dopasowania systemu do klasy zagrożenia, a nie szacowanym prawdopodobieństwem zestrzelenia.
| Zagrożenie | Starszy SAMP/T + B1 | SAMP/T NG + B1/B1NT | MAADS/CAMM-ER | TMMR/Falcon Shield | Ocena analityczna |
|---|---|---|---|---|---|
| Pociski balistyczne krótkiego zasięgu | wysokie dopasowanie w projektowanej domenie B1 | bardzo wysokie względem pozostałych systemów Leonardo-linked | ograniczone / brak deklaracji klasy SAMP/T | sensor / nie odpowiednik BMD | ASTER 30 B1 jest przeznaczony do SRBM; NG zwiększa bronioną strefę. |
| Balistyczne średniego zasięgu i silnie manewrujące | ograniczone względem NG | wysokie projektowo z B1NT, ale nowa zdolność | niskie | praktycznie nie jest to rola systemu | B1NT został zaprojektowany dla MRBM, celów manewrujących i części zagrożeń hipersonicznych; pierwsze dostawy od 2027 r. |
| Pociski manewrujące | wysokie | wysokie | wysokie w swojej kopercie | dobre wykrywanie lokalne, efekt zależny od efektora | SAMP/T NG jest jawnie projektowany przeciw cruise missiles i szybkim celom aerodynamicznym. |
| Shahed i podobne UAV OWA | technicznie możliwe, ekonomicznie niekorzystne | technicznie możliwe, ASTER powinien być zasobem priorytetowym | lepsze dopasowanie niż ASTER, lecz nadal potrzebna niższa warstwa | bardzo dobre dopasowanie funkcjonalne | TMMR/Falcon zostały zaprojektowane właśnie do C-UAS; masowość dronów wymusza tanią warstwę obrony. |
| Rakiety/artyleryjskie pociski C-RAM | nie jest to podstawowa publicznie reklamowana misja ASTER | radar ma funkcje C-RAM, ale nie czyni to ASTER dedykowanym C-RAM | zależy od integracji | TMMR/Kronos Land dobrze pasują jako sensory C-RAM | należy rozdzielać wykrycie toru lotu od faktycznej zdolności przechwycenia. |
| Cele hipersoniczne | nie należy zakładać pełnej zdolności | B1NT projektowany przeciw części tej klasy zagrożeń | brak porównywalnej deklaracji | nie | „hipersoniczny” nie jest jedną jednolitą kategorią; deklaracja producenta nie oznacza ochrony przed każdym HGV/HCM. |
| Samoloty i śmigłowce | wysokie | wysokie | wysokie | sensory wysokiej użyteczności; efektor zależny od konfiguracji | wszystkie główne rodziny zostały zaprojektowane do klasycznych celów aerodynamicznych. |
Przeciw rakietom balistycznym największym atutem SAMP/T NG jest połączenie radaru nowej generacji, nowego Engagement Module i B1NT. Eurosam podaje możliwość autonomicznego wykrywania i przechwytywania manewrujących pocisków balistycznych należących do klasy pocisków o zasięgu ponad 600 km; włoskie Ministerstwo Obrony opisuje zdolność przeciw celom balistycznym średniego zasięgu, także klasy ponad 1000 km, zwłaszcza przy zewnętrznym cueingu. Wartości te opisują klasę/zasięg ofensywnego pocisku balistycznego, a nie miejsce jego przechwycenia w odległości 600 czy 1000 km od baterii.
Rosyjskie pociski balistyczne pozostają szczególnie trudnym problemem dla całej ukraińskiej obrony powietrznej. Analiza RUSI oparta na otwartych danych do października 2025 r. pokazywała znacznie niższe zbiorcze wskaźniki przechwytywania Iskanderów i Kinzhałów niż prostszych kategorii środków napadu. Nie można jednak na tej podstawie wyprowadzać skuteczności SAMP/T: dane łączą pracę wielu typów systemów, różne okresy i konfiguracje rosyjskich pocisków.
Przeciw pociskom manewrującym SAMP/T jest dobrze dopasowany: ASTER wykorzystuje aktywną głowicę RF, pionowy start, bardzo dużą manewrowość dzięki PIF-PAF i prędkość do Mach 4,5. SAMP/T NG zwiększa zasięg oraz odporność architektury na szybkie i saturacyjne ataki. Kluczowym ograniczeniem pozostaje geometria nalotu na małej wysokości — żaden radar naziemny nie znosi fizycznego ograniczenia horyzontem radiolokacyjnym, dlatego zasadniczą wartość daje sieć wielu rozproszonych sensorów i cueing z innych źródeł.
Przeciw dronom najważniejszą wadą wykorzystania SAMP/T jest nie tyle fizyczna niezdolność, co ekonomika i magazyn amunicji. ASTER może zwalczać UAV, ale jego zapas jest strategicznie wartościowy przeciw celom balistycznym i szybkim pociskom. Rosyjskie ataki już w 2025 r. osiągały setki UAV w pojedynczej fali, a analitycy CSIS wskazują, że taki model wymusza warstwową, tańszą obronę przeciwdronową. Dlatego TMMR/Falcon Shield, lokalne EO/RF, zakłócanie i tańsze efektory mają dla Ukrainy co najmniej równie duże znaczenie jak kolejna bateria wysokiej klasy SAM.
Przeciw artylerii rakietowej możliwości należy oceniać ostrożnie. Kronos Land i TMMR są jawnie przeznaczone do C-RAM i potrafią wykrywać oraz śledzić trajektorie rakiet, pocisków artyleryjskich i moździerzowych. KGMHP również ma tryb C-RAM. Nie ma jednak podstaw do przedstawiania SAMP/T jako bezpośredniego odpowiednika wyspecjalizowanego systemu C-RAM typu „każda rakieta zostanie przechwycona ASTER-em”. W tym zastosowaniu istotniejszy jest sensor i przekazanie danych do dobranego, ekonomicznego efektora.
Odporność elektroniczna jest mocną stroną deklarowaną przez Leonardo. Kronos Land wykorzystuje automatyczny dobór częstotliwości, śledzenie zakłócaczy i sidelobe blanking; RAT 31DL/M ma bardzo niskie listki boczne, wielowiązkowe przetwarzanie i rozbudowane ECCM; KGMHP wykorzystuje GaN, AESA i elastyczne sterowanie wiązką. Nie istnieją jednak publiczne, niezależne dane pozwalające podać poziom zakłóceń, przy którym każdy z tych systemów traci zdolność śledzenia. Konkretne progi EW są naturalnie informacją wrażliwą.
Słabym punktem pozostaje także emisja elektromagnetyczna aktywnego radaru. Zaawansowane ECCM, mobilność i wysoka niezawodność zmniejszają ryzyko, ale nie eliminują faktu, że w wojnie wysokiej intensywności aktywne sensory są częścią cyklu rozpoznanie–zakłócenie–atak przeciwnika. RAT 31 jest przy tym logistycznie cięższy i rozwija się około dwóch godzin, podczas gdy KGMHP i Kronos Land mogą zmieniać stanowisko znacznie szybciej. To jedna z przyczyn, dla których redundancja sensorów jest ważniejsza niż próba zbudowania całej obrony wokół pojedynczego bardzo silnego radaru.
Kolejny punkt podatności to C2 i łączność. Sieciowa architektura przynosi ogromną przewagę, ale zwiększa zależność od łączy danych, cyberbezpieczeństwa, synchronizacji i poprawnej identyfikacji. Blue Shield jest reklamowany jako odporny i cyberbezpieczny, lecz szczegółowe wyniki testów bezpieczeństwa nie są publiczne. Dla Ukrainy oznacza to potrzebę projektowania systemu tak, aby utrata pojedynczego węzła komunikacyjnego nie wyłączała lokalnej zdolności autonomicznej baterii.
Zastosowanie na Ukrainie: stan, scenariusze i rekomendacje
Pierwszy francusko-włoski SAMP/T został oficjalnie potwierdzony jako operacyjny w Ukrainie w czerwcu 2023 r. Francja i Włochy przedstawiały jego zadanie jako ochronę ludności oraz ważnych instalacji przed rosyjskimi pociskami. To najważniejszy realny precedens operacyjny dla całej rodziny.
Na dzień 10 sierpnia 2026 r. należy jednak rozróżniać działający SAMP/T od planowanego SAMP/T NG. Wspólna deklaracja ukraińsko-francuska z 14 lipca 2026 r. mówi, że Ukraina stanie się pierwszym bojowym użytkownikiem SAMP/T NG, zamierza zamówić cztery systemy, a ich moduły mają być dostarczane stopniowo od 2027 r. Tym samym nie ma podstaw, aby twierdzić, że kompletne SAMP/T NG już teraz stoją na ukraińskiej służbie bojowej.
Szczególnie ważna dla oceny Leonardo jest informacja o ujęciu w harmonogramie USL na 2026 r. jednego radaru Kronos. Dokument nie wskazuje wariantu, więc nie jest rygorystyczne automatyczne nazywanie go KGMHP. Ta sama deklaracja jednoznacznie mówi natomiast, że pierwszym komponentem SAMP/T NG wysłanym do Ukrainy przed końcem 2026 r. ma być francuski GF300. W konsekwencji przyszła konfiguracja czterech ukraińskich SAMP/T NG nie może obecnie być przedstawiana jako cztery „włoskie baterie KGMHP”.
Chronologia najważniejszych zdarzeń wygląda następująco:
Chronologia opiera się na oficjalnych deklaracjach francuskich, ukraińskich, Leonardo, MBDA i dokumentach koalicji IAMD; przyszłe daty są harmonogramami, a nie potwierdzeniem wykonania dostaw.
Scenariusze poniżej są celowo prowadzone na poziomie architektury obronnej, bez wskazywania realnych stanowisk, współrzędnych, sektorów ognia czy szczegółowych reguł wykorzystania amunicji.
| Scenariusz | Proponowana architektura na poziomie koncepcyjnym | Oczekiwany skutek | Ryzyko rezydualne |
|---|---|---|---|
| Obrona dużego miasta | dalekie sensory → wspólny C2 → SAMP/T/SAMP/T NG dla najbardziej wymagających zagrożeń → średnia warstwa → gęsta warstwa C-UAS | znaczna poprawa wczesnego ostrzegania i zdolności wobec mieszanych salw; oszczędzanie ASTER na cele wysokiej wartości | nalot saturacyjny może wyczerpywać amunicję; cele niskolecące wykorzystują horyzont; pełne pokrycie wymaga wielu sensorów |
| Infrastruktura energetyczna | rozproszone radary krótkiego zasięgu i EO/RF + wyższy obraz z RAT/Kronos + warstwa średnia i górna | lepsze wykrycie masowych UAV oraz oddzielenie tanich celów od rakiet wymagających ASTER | wielość rozproszonych obiektów uniemożliwia przykrycie wszystkiego drogimi bateriami; konieczna priorytetyzacja |
| Lotnisko wojskowe | mobilny radar wielofunkcyjny + średnia/krótka warstwa + C-UAS; górny BMD zapewniany z szerszej sieci | zwiększona przeżywalność operacji lotniczych, ostrzeganie o cruise/UAV i ograniczenie użycia drogich interceptorów | pas startowy i infrastruktura naziemna pozostają podatne na nawet pojedyncze trafienia; mobilność nie chroni stałej infrastruktury |
Scenariusz miejski. Największy wzrost wartości nie pochodziłby z ustawienia maksymalnej liczby ASTER wokół miasta, lecz z rozdzielenia zadań. SAMP/T NG powinien funkcjonować jako górna warstwa przeciw najbardziej wymagającym zagrożeniom; tańsze systemy średniego i krótkiego zasięgu powinny przejmować część pocisków manewrujących i klasycznych celów, a UAV powinny być zwalczane możliwie daleko od puli ASTER przez C-UAS, EW i inne efektory punktowe. Jest to wniosek analityczny oparty na skali rosyjskich nalotów i ograniczonej liczbie interceptorów klasy strategicznej.
Scenariusz infrastruktury energetycznej. Tu szczególnie atrakcyjne są TMMR i Falcon Shield. Duże radary są potrzebne do obrazu operacyjnego, ale nie ma ekonomicznego uzasadnienia, aby każdy mały UAV absorbował pełny łańcuch SAMP/T. Rozproszone TMMR-y, sensory elektrooptyczne i pasywne RF mogą wypełnić lokalne „dziury”, a C2 przekazywać tylko właściwie sklasyfikowane cele do odpowiedniego efektora. Falcon Shield jest właśnie projektowany do ochrony infrastruktury krytycznej, choć jego zastosowanie w Ukrainie pozostaje hipotetyczne, dopóki nie pojawi się oficjalne potwierdzenie dostaw.
Scenariusz lotniskowy. Kronos Land jest tu bardziej naturalnym sensorem niż ciężki RAT 31: szybciej się rozwija, mieści w pojedynczym kontenerze i jednocześnie może wspierać SHORAD/VSHORAD oraz C-RAM. Połączenie takiego sensora z CAMM-ER albo już używanymi przez Ukrainę systemami innych producentów tworzyłoby warstwę punktową, podczas gdy SAMP/T mógłby pozostawać elementem szerszej osłony regionalnej. To ocena architektoniczna — techniczna integracja konkretnego ukraińskiego efektora z Kronos wymaga osobnej kwalifikacji interfejsów.
Rekomendacja strategiczna pierwsza: nie budować „monokultury SAMP/T”. Ukraina ma już wielotypową obronę i oficjalnie zmierza w stronę zintegrowanej architektury interoperacyjnej z NATO. Dlatego najlepszym wykorzystaniem Leonardo jest uzupełnienie sieci sensorowej i C2 oraz dodanie SAMP/T NG jako wysokiej klasy warstwy, a nie zastąpienie systemów Patriot, NASAMS, IRIS-T czy innych jedną rodziną włosko-francuską.
Rekomendacja druga: maksymalnie chronić zapas ASTER przed „złym współczynnikiem wymiany kosztowej”. Pociski B1/B1NT są potrzebne przede wszystkim przeciw celom, dla których tańsze warstwy mają niewystarczające prawdopodobieństwo skutecznego działania — pociskom balistycznym, najbardziej wymagającym cruise missiles i innym celom wysokiej wartości. Wymuszanie użycia ASTER przeciw masowym tanim dronom jest korzystne ekonomicznie dla napastnika.
Rekomendacja trzecia: zwiększać liczbę rozproszonych sensorów szybciej niż liczbę radarów strategicznych. Jeden KGMHP lub RAT 31 ma znakomite parametry, ale Ukraina ma ogromny obszar do ochrony. TMMR i inne małe sensory, połączone ze wspólnym obrazem sytuacji, zwiększają gęstość wykrywania małych i niskolecących celów i ograniczają zależność od pojedynczych dużych radarów.
Rekomendacja czwarta: priorytetem powinien być wspólny C2 i gatewaye danych. Blue Shield pokazuje technicznie model obsługi Link 16, Link 22 i VMF, a Falcon Shield ASTERIX, SAPIENT i Link 16. Nawet jeśli Ukraina nie kupiłaby Blue Shield jako gotowego C2, zastosowanie porównywalnej zasady otwartej integracji jest kluczowe dla wykorzystania radarów Leonardo razem z systemami zachodnimi i istniejącymi systemami ukraińskimi.
Rekomendacja piąta: transfer technologii ASTER jest strategicznie ważniejszy niż jednorazowa dostawa kolejnej małej partii rakiet. Jeśli lipcowa deklaracja 2026 r. faktycznie przełoży się na kwalifikowaną produkcję ASTER 30 w Ukrainie, zmniejszy to długoterminową zależność od dostaw zagranicznych i może zwiększyć odporność systemu na wieloletnią wojnę. Na dzień analizy jest to jednak autoryzacja polityczna i plan, a nie dowód funkcjonującej ukraińskiej linii produkcyjnej.
Logistyka, szkolenie, koszty i prawo eksportowe
Logistyka radarowa bardzo różni się między systemami. KGMHP mieści się w kontenerze ISO 20 ft, rozwija się w mniej niż 15 minut przy dwóch operatorach i może mieć oddzielny kontener z redundantnym źródłem energii oraz kontener C3. Kronos Land również mieści się w 20 ft i może być uruchomiony przez dwie osoby w około 10 minut. RAT 31 wymaga dwóch kontenerów ISO plus generatora, waży około 30 ton i potrzebuje około pięciu ludzi oraz dwóch godzin na rozwinięcie. TMMR waży mniej niż 50 kg i wymaga poniżej 550 W. Ta różnica oznacza zupełnie odmienne obciążenia transportowe, energetyczne i serwisowe.
Dla SAMP/T NG dochodzą wyrzutnie, moduł dowodzenia, radar, jednostka wsparcia, transportery oraz zapas pocisków. Eurosam podaje do sześciu wyrzutni po osiem ASTER, czyli do 48 pocisków w gotowości w pełnej konfiguracji baterii. Mobilność jest wysoka, ale „mobilny” nie oznacza logistycznie lekki — potrzebna jest obsługa transporterów, zasilania, amunicji, testów, łączności, części zamiennych oraz zdolności do bezpiecznego przeładowania. Szczegółowe czasy przeładowania i pełne składy logistyczne nie są jawnie publikowane w aktualnych materiałach producenta.
Włoskie doświadczenie pokazuje, że obsługa SAMP/T ma strukturę wielopoziomową. W materiale włoskiego Ministerstwa Obrony dotyczącym kontyngentu SAMP/T wymieniana jest Direct Support Unit oraz cięższy szczebel utrzymania w Polo Mantenimento Pesante Nord w Piacenzy. OCCAR/MBDA zawierały także wieloletnie pakiety naprawcze dla włoskich i francuskich systemów SAMP/T. Dla Ukrainy oznacza to potrzebę nie tylko przeszkolenia operatorów baterii, ale również techników radarowych, specjalistów C2, diagnostyki, obsługi wyrzutni oraz zaplecza na poziomie depot.
Szkolenie nie może ograniczać się do obsługi ekranu radaru. Koalicja Integrated Air and Missile Defense wspierająca Ukrainę oficjalnie obejmuje dostawy systemów i amunicji, szkolenie personelu oraz naprawę i obsługę. Blue Shield został projektowany ze standaryzowanym HMI mającym skracać szkolenie operatorów, a Falcon Shield zawiera funkcje treningowe i symulacyjne. Nie są jednak publikowane wiarygodne, jednolite dane pozwalające powiedzieć, ile tygodni potrzeba do pełnego wyszkolenia ukraińskiej baterii KGMHP/SAMP/T NG.
Koszty. Nie znalazłem wiarygodnej oficjalnej publikacji podającej aktualny koszt godziny pracy KGMHP, koszt eksploatacji jednej baterii SAMP/T NG rocznie ani aktualną jednostkową cenę bojowego ASTER 30 w kontraktach dla Ukrainy. Podawanie takich liczb bez zastrzeżeń byłoby pozorną precyzją. OCCAR podała natomiast wartość około 700 mln euro dla poprawki kontraktowej związanej z pozyskaniem SAMP/T NG przez włoskie siły powietrzne, ale źródło nie podaje w sposób umożliwiający prostą kalkulację liczby kompletnych baterii przypadających na tę kwotę, więc dzielenie 700 mln euro przez arbitralną liczbę systemów byłoby błędem.
Podobnie program Mid-Life Update ASTER ma wartość ponad 1,2 mld euro i obejmuje modernizację około tysiąca pocisków przez 13 lat od 2023 r. Nie jest to cena zakupu tysiąca nowych ASTER-ów i nie może być używana jako „cena jednego pocisku”. Program pokazuje natomiast skalę kosztów utrzymywania przez dziesięciolecia złożonego zapasu rakietowego oraz potrzebę narodowych ośrodków serwisowych. Dla Włoch wskazano CIMA Aulla, dla Francji MBDA France w Selles-Saint-Denis, a dla Wielkiej Brytanii DMG.
Największym kosztem całego cyklu życia nie jest zatem wyłącznie paliwo do generatora. Wchodzą w niego pociski i ich okresowe przeglądy, moduły radarowe, pojazdy, agregaty, części AESA/TRM, chłodzenie, testery, kryptografia i łączność, aktualizacje oprogramowania, szkolenie, zapasowe elementy C2, okresowe strzelania szkoleniowe oraz remonty depot. Dla TMMR obciążenie energetyczne i transportowe jest nieporównywalnie niższe niż dla RAT 31 czy kompletnej baterii SAMP/T.
Łańcuch dostaw ASTER jest obecnie jednym z najważniejszych ograniczeń. MBDA poinformowała, że dzięki inwestycjom przemysłowym zamierzała w 2026 r. skrócić czas produkcji ASTER o ponad połowę względem 2022 r. oraz w 2025 r. dostarczyć pięć razy więcej pocisków, niż przewidywał pierwotny plan. Sam fakt tak dużego programu przyspieszenia pokazuje, że dostępność efektorów i długość cyklu produkcyjnego były poważnym czynnikiem ograniczającym zdolność szybkiego zwiększania zapasów.
Dla Ukrainy przełomem może być deklarowana produkcja ASTER 30 na licencji w kraju. Polityczna zgoda Francji i Włoch została zapisana oficjalnie w deklaracji z 14 lipca 2026 r. Nie oznacza to jednak automatycznie, że do końca roku powstanie w pełni lokalny, niezależny łańcuch. Rakieta zawiera zaawansowaną głowicę aktywną, system PIF-PAF, elektronikę, silnik i materiały wysokoenergetyczne; wdrożenie krajowej produkcji wymaga kwalifikacji procesów, kontroli jakości, zabezpieczenia informacji i uzgodnienia faktycznego zakresu transferu technologii. Zakres tych umów nie jest publiczny.
Prawo włoskie. Normalnym fundamentem kontroli eksportu uzbrojenia jest włoska ustawa 185/1990, a właściwą administracją jest m.in. UAMA Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W przypadku pomocy wojskowej dla Ukrainy po 2022 r. Włochy stworzyły jednak specjalną podstawę transferów państwowych. Aktualne przepisy, po konwersji dekretu ustawą nr 27 z 27 lutego 2026 r., przedłużają do 31 grudnia 2026 r. upoważnienie do przekazywania Ukrainie środków, materiałów i wyposażenia wojskowego; tekst wprost wymienia jako priorytet m.in. środki ochrony przed atakami lotniczymi, rakietowymi, dronowymi i cybernetycznymi.
To szczególnie ważne, ponieważ regulacja odwołuje się do specjalnej procedury ustanowionej po rosyjskiej inwazji i przewiduje, że listy przekazywanego wyposażenia oraz sposób transferu są definiowane przez dekrety włoskich ministrów obrony, spraw zagranicznych i finansów. Oznacza to, że politycznie i prawnie obrona powietrzna Ukrainy znajduje się obecnie wprost w zakresie włoskiego mechanizmu pomocy, a nie jest wyjątkiem wymagającym znoszenia jakiegoś embarga na Ukrainę.
Na poziomie UE zastosowanie ma Wspólne Stanowisko 2008/944/WPZiB, zaktualizowane również w 2025 r., ustanawiające kryteria kontroli eksportu sprzętu i technologii wojskowej. Obejmuje ono m.in. zgodność z zobowiązaniami międzynarodowymi, prawo humanitarne, bezpieczeństwo regionalne, ryzyko niepożądanego reeksportu, transferu technologii i reverse engineering oraz zdolność państwa odbiorcy do bezpiecznego użytkowania technologii. Wprost obejmuje także wnioski dotyczące produkcji licencyjnej w państwie trzecim.
Nie występuje więc symetryczna sytuacja „embarga na Ukrainę”. Unia Europejska utrzymuje rozbudowane sankcje wobec Rosji, w tym restrykcje dotyczące sektora obronnego i technologii, podczas gdy państwa UE oficjalnie transferują Ukrainie systemy obrony powietrznej. SAMP/T z 2023 r. jest tu silnym precedensem, a lipcowa deklaracja 2026 r. dotycząca SAMP/T NG i ASTER 30 idzie o krok dalej — od transferu gotowego sprzętu w stronę potencjalnej lokalizacji produkcji.
Pozostaje aspekt wielonarodowy. SAMP/T/ASTER jest programem francusko-włoskim zarządzanym przez struktury Eurosam/OCCAR/MBDA, dlatego transfer najbardziej wrażliwych technologii nie jest wyłącznie jednostronną decyzją jednego przedsiębiorstwa. Właśnie dlatego wspólna zgoda Francji i Włoch na produkcję ASTER w Ukrainie jest politycznie istotniejsza niż zwykła deklaracja sprzedażowa producenta. Szczegółowe licencje produkcyjne, zakres know-how i warunki reeksportu pozostają niepubliczne.
Źródła, metodologia i poziom pewności
Raport opiera się przede wszystkim na źródłach pierwotnych: bieżących kartach technicznych Leonardo Electronics dla KGMHP, Kronos Land, RAT 31DL/M, TMMR, Blue Shield, Falcon Shield i Power Shield; materiałach Eurosam dotyczących SAMP/T NG; danych MBDA o ASTER i CAMM-ER; komunikatach OCCAR; publikacjach włoskiego Ministerstwa Obrony; dokumentach NATO oraz oficjalnych deklaracjach prezydentów Ukrainy i Francji.
Dane o środowisku zagrożeń na Ukrainie zostały uzupełnione analizami RUSI i CSIS, ale nie używałem ich do przypisywania konkretnych zestrzeleń SAMP/T. Jest to istotne metodologicznie: publiczne statystyki ukraińskich przechwyceń zwykle opisują efekt całej sieci obrony, a nie konkretnej baterii i konkretnego efektora. Z tego względu nie przedstawiam hipotetycznych współczynników Pk jako danych rzeczywistych.
Najwyższą pewność mają publiczne parametry fizyczne i organizacyjne: pasmo radaru, zasięg instrumentalny, liczba tras, masa, liczba wyrzutni, czas rozwinięcia, standardy łączności oraz oficjalne daty i decyzje eksportowe. Średnią pewność mają deklarowane przez producentów możliwości takie jak odporność ECCM, skuteczność wobec bardzo zaawansowanych zagrożeń czy „combat proven”, ponieważ pełne wyniki testów i danych bojowych są utajnione. Najniższą pewność mają wszelkie próby określenia rzeczywistego prawdopodobieństwa przechwycenia konkretnego rosyjskiego pocisku lub dokładnego kosztu pojedynczego strzału — takich danych oficjalne źródła nie udostępniają.
Z punktu widzenia Ukrainy najbardziej znaczącym faktem na sierpień 2026 r. jest to, że program przesuwa się z etapu „Ukraina używa starszego SAMP/T” do etapu „Ukraina ma stać się pierwszym bojowym użytkownikiem SAMP/T NG”. Jednocześnie pierwszym jawnie zapowiedzianym radarem NG dla Ukrainy jest GF300, podczas gdy oddzielnie w programie finansowania 2026 znalazł się jeden niesprecyzowany wariant radaru Kronos. Oznacza to, że obecnie nie można uczciwie stwierdzić, iż Ukraina zdecydowała się na cztery włoskie konfiguracje SAMP/T NG z KGMHP.
Końcowa ocena jest jednak jednoznaczna: technologie Leonardo są bardzo dobrze dopasowane do kierunku, w którym rozwija się ukraińska obrona powietrzna — od pojedynczych baterii ku zintegrowanej, wielowarstwowej sieci IAMD. KGMHP daje wysokiej klasy sensor przeciwlotniczy i przeciwrakietowy, RAT 31 dalekie ostrzeganie, Kronos Land elastyczną warstwę taktyczną, TMMR/Falcon Shield odpowiedź na ekonomicznie kluczowy problem masowych dronów, a Blue Shield pokazuje model sieciowego C2. Największym ograniczeniem nie jest brak pojedynczej technologii, lecz dostępność interceptorów, tempo produkcji, zdolność integracji wielu systemów oraz stworzenie trwałego zaplecza szkoleniowego i serwisowego.
W perspektywie kilku lat najbardziej strategiczny dla Ukrainy może okazać się nie sam zakup czterech SAMP/T NG, ale połączenie tych systemów z własną siecią sensorów oraz uruchomienie rzeczywistego ukraińskiego zaplecza ASTER 30. Jeżeli deklaracje z lipca 2026 r. zostaną zrealizowane przemysłowo, Ukraina zyskałaby nie tylko kolejną baterię przeciwlotniczą, lecz część europejskiego łańcucha produkcji jednego z najważniejszych interceptorów obrony powietrznej i przeciwrakietowej — co znacznie bardziej odpowiada wymaganiom długotrwałej wojny wysokiej intensywności. Na dzień 10 sierpnia 2026 r. jest to jednak scenariusz oficjalnie zapowiedziany, lecz jeszcze nie w pełni zrealizowany.
